'Vincent gedroeg zich zó angstig en teruggetrokken, daar moest wel meer achter zitten', vertelt Floortje Zwigtman (32), schrijfster van Schijnbewegingen en Tegenspel. In die boeken schrijft ze over de 16-jarige Adrian, die een relatie heeft met de wat oudere Vincent. Hun verhouding komt onder druk te staan, want diep van binnen walgt Vincent van hun homoseksuele liefde. Floortje: 'Daar zit een hele geschiedenis achter, die te maken heeft met een traumatische ervaring uit zijn jeugd.' Die geschiedenis is terechtgekomen in Kersenbloed, een boek dat zich vijftien jaar eerder afspeelt, in de tijd dat Vincent op een jongenskostschool zit.

Zondige gevoelens
Homoseksualiteit werd in die tijd gezien als een zondige ziekte, maar Floortje ontdekte dat veel kostschooljongens hun lustgevoelens voor elkaar niet wilden bedwingen. In Kersenbloed schrijft een van de leraren van Elm College, Claude Husher, aan een bevriende arts dat 'de helft van de jongens hier patiënten zijn voor jouw spreekkamer'. Hij schrijft dat hij ze eens flink bang gaat maken: angst is een krachtig medicijn. 'Zo ging dat toen', zegt Floortje. 'Mensen praatten elkaar angst aan voor alles wat zogenaamd slecht was. Ik heb ooit een boekje gekregen met traktaatjes, korte kinderverhalen waarin steeds een lesje verwerkt was. Bijvoorbeeld over twee verloofden die 'het' vóór hun huwelijk met elkaar deden: de een wordt gek, de ander sterft. Of over kinderen die stiekem met lucifers speelden: zij vliegen in brand en gaan dood.'

Spookverhalen
Bangmakerij blijkt geen effectief medicijn. Er beginnen op Elm College steeds meer onverklaarbare dingen te gebeuren. Onder mysterieuze omstandigheden verdrinkt een jongen in een beek. 'De jongens zitten daar geïsoleerd op een kluitje,' zegt Floortje. 'Ze worden in zo'n kostschool in het diepe gegooid met alle verwarrende gevoelens die volwassenworden met zich meebrengt, zonder dat er een verstandige volwassene in de buurt is. Geruchten gaan dan gemakkelijk een eigen leven leiden en zo ontstaan hysterische spookverhalen. Met dit verhaal wil ik laten zien hoe gevaarlijk het is als jongeren niet over alles kunnen praten, als dingen verzwegen moeten worden. Openheid over ingewikkelde gevoelens is ontzettend belangrijk.'

Duistere oerdriften
Op Elm worden de hysterische verhalen alleen maar erger, gevoed door de verhalen van docent Husher over Pan, de mythische god van de wildernis. 'Tegenover de veilige, schone en beschaafde stad stond de natuur, die werd gezien als iets duisters. Pan stond dichtbij die natuur en de menselijke oerdriften. Die figuur boezemde de mensen ontzettend veel angst in', vertelt Floortje. De mensen weten niet waar ze precies bang voor zijn, maar ze voelen wel dat het iets gevaarlijks is. Zoals Husher zegt: 'Het is het onbekende dat we het meest vrezen.' In de hoofden van de jongens rijzen steeds meer vragen. En er lijken aanwijzingen te zijn dat Pan rondwaart in de bossen rond de school.

Regeltjes naleven
Niet weten wat er precies aan de hand is of wat er nog gaat gebeuren - dat komt steeds weer terug in Kersenbloed. En wat er binnenin de school gebeurt, jaagt Vincent minstens evenveel angst aan als de Pan-praktijken buiten de muren. In de paniekerige tijden zijn vriendschappen op Elm College belangrijker dan ooit - én hechter dan ooit, intiemer. Juist die intieme vriendschap tussen jongens is verboden en zondig, heeft Vincent altijd geleerd. De bangmaakverhalen van Husher galmen na in Vincents hoofd: 'Soms is het beter te sterven dan te zondigen.' Vincent maakt vervolgens een keuze die volgens de normen en waarden van zijn tijd juist is, maar waar hij anderen mee kwetst. Floortje: 'Het is dus de vraag of het wel écht een juiste keuze is. Regels volgen of niemand teleurstellen - het is verrekte moeilijk om het juiste te doen. Maar zo is de werkelijkheid. En dat verhaal mag je gerust eens laten horen.'