Alice Nahon (1896-1933) was tijdens haar leven een zeer geliefde Vlaamse dichteres. Haar dichtbundels bereikten oplagen waarvan andere dichters alleen maar konden dromen, en op poëzieavonden was ze een graag geziene gast.

Alice Nahon geeft in haar gedichten uiting aan haar eenzaamheid en haar verlangen naar geluk en liefde, maar ook aan haar innige religieuze gevoelens. De gedichten zijn goed toegankelijk, maar de eenvoud is bedrieglijk. Ze zijn de neerslag van een gecompliceerd leven, denken en voelen, wat de lectuur des te intrigerender maakt.

Deze bloemlezing uit haar dichtbundels bevast de meest geliefde gedichten. Ze bieden u een blik in het 'hofke van geheimenis' van deze jonggestorven dichteres, die in haar verzen voortleeft.