'Tijdens een interview met Geleerde Broer Karel van het Reve, vroeg ik: "Waardoor kan Gerard toch zo goed schrijven?"
Karel vond dat maar een rare vraag. Hij antwoordde schouderophalend: "Geen idee. Alle woorden staan waarschijnlijk in de juiste volgorde achter elkaar. Daar was Gerardje altijd al sterk in. Misschien moet je hem weer eens lezen, dan kom je misschien zelf achter het antwoord."

Theodor Holman (1953) leest G.K. van het Reve al vanaf zijn zestiende jaar en blijft tot op de dag van vandaag volkomen gefascineerd door de schrijver en de persoon. Dit boek is dan ook geen wetenschappelijke biografie, neen, het is immers geschreven door een enthousiaste liefhebber! En alleen al daardoor is het een heerlijk leesbaar, interessant, gezellig, droevig en geestig portret van Gerardje en Gerard, de romantisch-decadente kunstenaar van een kaliber dat de Nederlandse literatuur node mist.