GEDICHT VOOR GELUKKIGE MENSEN

Van alle mensen die
het lachen is vergaan,
loopt een op de drie blind over je heen
en kijkt dan om.
De wereld is juist niet van iedereen,
dat slag.
De overige twee vallen niet op.
Hun armen bungelen halfstok.
Onder hun tong zit gram.
Ze kennen haast geen zinnen
zonder tss.
Zo zuinig zijn ze op hun lucht.
Je staat erin voor je het weet.
Heb ik iets van je aan misschien
is uit hun mond geen vraag.
Een wenk: kijk naast hun kleren.
Wijs naar elkaar, wijs naar
het water met de zon erboven.
Zeg blije dingen als:
wij moeten zeer de moeite zijn,
als zelfs de zee tot hier komt,
weggaat
en zich weer bedenkt.

In de nieuwe bundel 'Gedichten voor gelukkige mensen' (uitgeverij Querido, 2008) staan alle stadsgedichten. Ook de laatste drie stadsgedichten '52 kaarten', 'Wiezen' en 'Locomotief' zijn daarin opgenomen.