Vervolg op Cadans en Dubbel leven

3 januari 1994
Pik ik de verkeerde jongens eruit, of ben ik inmiddels zo ver afgegleden dat het op mijn gezicht staat te lezen? Kevin probeerde het tenminste nog, toen, tot me doordringen. Misschien heeft de rest geen zin in een oester. Ach, wat. Ik heb ook geen zin in hen. Wat moet ik met een vriendje?

Na een reorganisatie bij de politie komt Arthur Hartman terecht op een bureau in Rotterdam Oost. Hij is inmiddels de dertig gepasseerd en heeft genoeg van de zoektocht naar de Ware. Vriendjes zijn alleen maar lastig, vertelt hij zichzelf en zijn vrienden telkens weer. Dan komt hij Ferry tegen, met de mooiste blauwe ogen die hij ooit gezien heeft. Helaas is Ferry hetero en Arthur probeert hem uit zijn hoofd te zetten. Dat blijkt echter lastiger dan gedacht. Arthur glijdt steeds verder af in de hopeloosheid en zelfs zijn beste vriend Fabian kan hem niet beschermen tegen de valkuilen op zijn pad. Een verhaal over moed en angst, waarheid en tegen jezelf liegen. Kan Arthur op tijd zijn leven in eigen hand nemen, of sleurt het lot hem een doodlopende straat in?

Over Cadans: “Homoseksualiteit staat centraal in het boek, maar lijkt ondergeschikt aan de emoties waar Arthur mee om moet leren gaan. Het boek is prachtig en indringend geschreven. Soms bloedgeil, maar je raakt ook tot tranen toe geroerd als je Arthurs onzekerheden leert kennen. Een absolute aanrader!” (Expreszo)

“Het verhaal sleept je mee en het boek geeft de roes die hoort bij een goed geschreven boek: dat je op elk vrij moment verder zou willen lezen.” Sven Pichal (Radio 1)

“Een feest van herkenning.” (Zinnen)

Over Dubbel leven: “In zijn keuzes en houding is Arthur Hartman soms weinig beminnelijk, maar naarmate het verhaal vordert, leren we hem beter begrijpen en vergeven we hem graag zijn tekortkomingen. 'Dubbel leven' is een erg eerlijk boek, dat de lezer met zijn uiterst vlotte stijl en realistische inhoud moeiteloos meevoert.” (Zizo)

 Voor de boekbespreking van de Arthurtrilogie door André Oyen, klik hier.